Augustenborg Barsø Assens

Vrijdag 19 mei.

Eergisteren, de 17e, was het stervenskoud en er stond een gure, harde wind. Geen weer voor ouden van dagen om het water op te gaan. We maken een tochtje met de auto naar Aabenraa, dat we nog kennen van een eerdere zakenreis. Ze hebben er heerlijke broodjes garnaal en bij de bakker (er zijn super-bakkers in Denemarken) mooi brood gekocht. De taartjes konden we ook niet laten liggen.

Gisteren was het weer een stuk beter: heerlijk zonnetje en nauwelijks wind. Trossen los voor de eerste vaart dit seizoen.

Het plan is te ankeren bij het mini eilandje Barsø. Na een rustige tocht daar aangekomen ziet het eiland er heel aantrekkelijk uit en er is een haventje. De vraag is, of we daar wel in kunnen, qua diepgang. We roepen een inboorling op de steiger om raad. Later blijkt dat een Duitse vis-toerist blijkt te zijn. Hij zegt dat het ongeveer zó diep is: één hand naar beneden en de andere naar boven. Daar schiet je niet mee op! We scharrelen naar binnen, en ja hoor: diepte zat!

Nu kunnen we wandelen op Barsø. Een pareltje. De visser waarschuwt dat er alleen koffie op heteiland te krijgen is, maar dat deert ons niet vanwege onze eigen, ruime voorraden van al het nodige.

‘s Avonds vissen een groepje jongelingen al lol makend en met een BBQ, op de steiger tegenover ons. We denken dat het autochtonen zijn, maar ook dat blijkt niet correct. De volgende ochtend, na een wandeling naar het hoogste punt van het eiland, de Gyldbjerge (goud heuvel), vertelt de eigenaresse van de koffie bar, dat er zegge en schrijven 12 mensen permanent op het eiland wonen. Haar man is brandwacht, watermanager, jachtopziener, hulp havenmeester en nog zo wat functies tegelijk. Terwijl hij stokoud is en kromloopt door een slechte rug.

Na de lunch steken we van wal en de kleine Belt over. Richting Assens dat op Fünen ligt. We hebben een heerlijke tocht; de boot doet het werk op de autopilot, en wij zitten in het zonnetje op het voordek. Jammie.

Rond 16.00 gaan we voor anker in een prachtige baai nabij Assens. Of liever: voor anker-boei. Dat zijn grote gele drijvers, met een zware steen vast op de bodem en uitgerust met een oog, om je boot aan vast te maken. De zon schijnt uitbundig en de scheepskok maakt pannenkoeken. Dit wordt een heerlijke avond!